Antieke cultuur: culturele activiteiten

Bezoek aan Rembrandthuis 18 oktober 2013
Twee geliefden die in ijsvogels veranderen of de gedaanteverwisseling van een overspelige echtgenoot in een hop. Deze en nog veel meer metamorfoses van Griekse mythologische figuren in vogels  waren te zien op de prachtige tentoonstelling van tekenaar Peter Vos in het Rembrandthuis. Vrijdag 18 oktober brachten we  met onze Gymnasiumleerlingen een bezoek aan het vroegere woonhuis van Nederlands beroemdste schilder. De leerlingen uit 5V en 6V hadden daarbij de regie. Als ervaren gidsen leidden zij de jongerejaars op de tentoonstelling rond.  Manal  Lammah uit 5V toonde zich daarbij een geweldige TTO-student: zij deed de rondleiding door het gehele Rembrandthuis in het Engels!! Rondleiders, namens alle toehoorders:  complimenten voor jullie werk en hartstikke bedankt!

Marianne van der Horst


Romereis april 2006

Op vrijdag 7 april ging 4- en 5-vwo op excursie naar Rome.

De leerlingen hadden er lang naar uitgekeken. Het was weer een hoogtepunt!
Vrijdag 7 april was het dan zover. De langverwachte Romereis stond op het punt te beginnen. Om twaalf uur ‘s nachts stonden wij, leerlingen van 4 en 5 VWO vol ongeduld te wachten op de bus die ons naar Brussel zou brengen, om van daaruit met het vliegtuig naar Rome te vertrekken. Om half één arriveerde de bus. Nog even snel naar de families zwaaien en toen begon de reis pas echt. De bus kwam, vroeger dan gepland, om vier uur aan bij het vliegveld van Brussel. Daar was het twee uurtjes wachten en rond zes uur ‘s ochtends hingen we allemaal in de lucht.

Ongeveer twee uur daarna stonden we op Italiaanse bodem en na een busritje waren we dan eindelijk bij hotel Acropoli in Rome. Omdat de kamers nog niet klaar waren, was het de bagage neerplanten en op naar de eerste bezienswaardigheid en daarmee ook de eerste referaten.

We bezochten de kerk Santa Maria Maggiore. Een indrukwekkende kerk, gewijd aan Maria. Later die dag reden we nog naar de stad om daar de Tiber te zien stromen, een fontein van Bernini te bekijken, een overgebleven amfitheater te bewonderen en het theater van Pompeius waar Ceasar is doodgestoken te bezichtigen. Ook proefden we ons eerste Italiaanse ijsje van de week! ‘s Avonds aten we met de hele groep bij een Italiaans restaurantje.

De volgende dag stond het Forum Romanum en het Colosseum ingeroosterd.
Het was een bijzondere ervaring om tussen al die imposante overblijfselen uit de Romeinse tijd op het Forum Romanum rond te lopen. We zagen tempels, triomfbogen en voelden ons best een beetje klein. Er werden dan ook heel wat foto’s gemaakt. Het Colosseum had hetzelfde effect op ons. Het gigantische bouwwerk vertelde verhalen van hevige gladiatorengevechten en verried de spanning die er ooit onder het publiek geheerst heeft.
In de pauze die werden we bestookt door allerlei verkopers die zonnebrillen, sieraden en andere koopwaar aanboden. Bovendien waren ze er heel goed in te doen alsof ze niet begrepen dat je niet in hun spullen geïnteresseerd was.
Zondag bezochten we de villa Borghese. Het was een enorme villa, die nu dienst doet als museum. De vroegere eigenaar was een grote kunstliefhebber en beschikte dan ook over een uitgebreide kunstcollectie. In de villa bekeken we beelden, schilderijen, fresco’s en zelfs de plafonds lieten ons niet ongeboeid. Hele taferelen bevonden zich boven onze hoofden en we raakten niet uitgekeken.

Na het bezoek aan het museum kregen we wat vrije tijd en sommigen lagen languit op het gras, anderen maakten een wandelingetje door het park dat bij de villa hoorde. Weer anderen besloten een fietstochtje te maken. Na villa Borghese zouden we een kerk bezoeken, maar deze was helaas gesloten. De rest van de middag mochten we vrij besteden. Vrijwel iedereen haastte zich naar de Fontana di Trevi (Trevifontein). Daar aangekomen was het een drukte van jewelste. We waren duidelijk niet de enigen die dit bouwwerk wilden zien!

De dag erna bezochten we de grote thermen in Rome en de Sint Pieterskerk in Vaticaanstad. Bij de Sint Pieterskerk was het erg druk, in verband met de Paasdagen. Er stond een lange rij, maar met een beetje voordringen lukte het ons de kerk te bereiken. De Sint Pieterskerk was aan de buitenkant gezien al bijzonder indrukwekkend. Maar toen we de kerk binnengingen waren we echt onder de indruk. De kerk was overal versierd, waar je ook keek. Er waren beelden in overvloed en er waren overal gouden versieringen. Dat bezoek zullen we niet snel vergeten. Die middag was ons laatste middag in Rome, want om vier uur vertrokken we met de bus naar Sorrento. De busrit was lang maar wel de moeite waard. Doodop kwamen we aan in ons hotel, waar we ons verbaasden over de luxe. Na het diner in de chique eetzaal, gingen we naar onze kamers, waar we uitgeput in slaap vielen.

De volgende ochtend ontbeten we in het hotel. Daarna deden we wat boodschappen in het tegenoverliggende supermarktje. Vervolgens liepen we naar het station, we zouden die dag namelijk de Vesuvius beklimmen. We stapten uit de trein in de buurt van Pompeï en reden een deel van de klim verder met de bus. Een ander deel van de klim moesten we echter te voet doen en hoe hoger we kwamen, hoe kouder het werd. Maar het uitzicht was prachtig. ‘s Avonds waren we behoorlijk moe, maar ondanks dat, konden we niet gaan slapen. Heel veel referaten zouden namelijk de volgende dag in Pompeï plaatsvinden. Het was dus leren geblazen…

Toen we de volgende dag in Pompeï aankwamen en de overblijfselen van de verwoeste stad bekeken, voelden we hoe het leven van de een op de andere dag was stilgezet. Dat gevoel werd versterkt toen we de versteende lichamen van de vroegere bewoners zagen. Ze lagen daar, voor eeuwig in hun doodstrijd verwikkeld. Overrompeld door het plotselinge uitbarsten van de Vesuvius. Op de muren waren nog verkiezingsleuzen te zien, de winkels en huizen ademden nog de vroegere sfeer uit. Het was alsof we terug in de tijd waren gegaan. Omdat Pompeï niet zo groot was, konden veel referaten niet meer plaatsvinden en dat betekende voor ons dat wij vrij waren van het werk en echt konden genieten. Aan het eind van ons bezoek aan Pompeï maakten we nog een groepsfoto en toen vertrokken we.

De volgende dag hadden we dus een dagje vrij en reden we naar Amalfi. Een schattig klein stadje met een klein kiezelstrandje. We hebben nog een poging gedaan meester Van Leeuwen in het water te gooien, maar dan mislukte helaas.
‘Toekomstige Rome-gangers: jullie weten wat je te doen staat!’
In Amalfi werd nog wat gewinkeld en ijs gegeten, maar er werd vooral heel wat met water gegooid. We sloten de dag af met een boottocht, waar het met water rondgooien bekroond werd met een doorweekte Fatih en mevrouw Van der Horst.
Met de wind in onze haren en door bergen omringt, lieten we Amalfi achter ons, en keerden we terug naar Sorrento. Na het eten genoten we van onze laatste avond in Italië.

De volgende dag zouden we namelijk weer naar Nederland vertrekken.
Vrijdagochtend om elf uur vertrokken we naar het vliegveld en om half vier zagen we Italië onder ons steeds kleiner worden en uiteindelijk verdwijnen. Om half zeven ‘s avonds zetten we voet op eigen bodem en was, na het afscheid van elkaar, onze Romereis ten einde.

Een reis om nooit meer te vergeten!
Nijmegen
Op 24 januari 2007 gingen we met de hele gymnasiumafdeling naar Nijmegen om de tentoonstelling ‘Herculaneum’ in het Valkhof museum bij te wonen. In de tentoonstelling kon je de overblijfselen van het ooit welvarend stadje Herculaneum bezichtigen.
Toen de Vesuvius in de zomer van 79 na Christus uitbarstte, werden de verschillende stadjes getroffen, o.a dus Herculaneum en Pompeii, deze laatste werd het zwaarst getroffen. De inwoners stikten door de giftige gassen van de vulkaan, en werden bedolven door een enorme laag lava.
Rond 1710 werd Herculaneum voor het eerst opgegraven, en een grote deel van de opgravingen, die bijzonder goed geconserveerd zijn gebleven, lagen dus in dit museum.

Wat de opstelling betreft, zag het er goed uit. Elk deel van het museum was ingericht voor de opgravingen die bij elkaar hoorden, je had bijvoorbeeld een deel waar je de kunst en cultuur van die tijd kon bezichtigen en een ander deel was ingericht om het eten en drinken tentoon te stellen en weer een ander deel was ingericht voor de manier van wonen in die tijd.
Met de presentatie was ook niets mis. Er waren beeldfragmenten van de opgravingen en een simulatie van de uitbarsting van de Vesuvius, die bekeken konden worden.

Wij werden door een gids begeleid die over het een en ander uitleg gaf.
Wat mij het meeste geïmponeerd heeft, was het schommelwiegje. Ik vond het indrukwekkend dat het nog in zo een goede staat was, terwijl het van organisch materiaal gemaakt was. Het is gemaakt van beukenhout, en om de latjes rond te buigen moet het hout gestoomd zijn. Dit bewees weer eens dat de Romeinen een slim volk waren en dat zij techniek bezaten.

Dit schommelwiegje is overigens het oudste dat we kennen. Het matrasje was volgens de gids gemaakt van textiel gevuld met gedroogd plantenmateriaal.
Ik heb veel opgestoken van de tentoonstelling, er waren een heleboel dingen waar ik niet bewust van was. Ik wist bijvoorbeeld niet dat er in Herculaneum een zeer grote bibliotheek was, ook wist ik niet dat de mensen gestorven waren door de gassen. Ik dacht altijd dat de mensen stierven door de enorm hete lava. In ieder geval was het voor mij een hele bijzondere en zeer educatieve ervaring.
Toneelvoorstelling Ajax
Op donderdag 22 november 2007 bezocht ik samen met enkele medeleerlingen het stadsschouwburg om de voorstelling Ajax te bezichtigen. Deze voorstelling ging voornamelijk over de val van Ajax. De gekrenkte Ajax was van mening dat hij en hij alleen recht had op de wapenuitrusting van zijn gestorven strijdmakker Achilles.
Deze had hij had dan ook verdient vanwege al de grootse heldendaden die hij in de oorlog tegen Troje verricht had. De gewoonte was dat wanneer de grootste krijger kwam te overlijden, de dapperste en moedigste krijger deze uitrusting zijn eigen mocht maken.

Helaas zit het Ajax niet mee want ook Odysseus claimt de wapenuitrusting van Achilles. Odysseus maakte aanspraak op de wapenuitrusting en met de geraffineerde beargumentatie van de voortreffelijke redenaar Odysseus duurde het niet al te lang om de legerleiding van zijn gelijk te overtuigen. Ajax is niet een man van het woord en dus werd de wapenuitrusting van Achilles aan Odysseus toegekend. Ajax wordt hierdoor dodelijk gekrenkt en vernederd. In al zijn razernij voelt hij een wrok groeien voor de Griekse legerleiders. Hij trekt zicht terug om zijn wraak te beramen.

In de ban van wraakgevoelens en woede besluit hij de Griekse legerleiders af te slachten. Om te voorkomen dat Ajax deze bloedbad aanricht, laat Pallas Athena, de beschermster van de Grieken, Ajax in de waan dat hij daadwerkelijk de leiders afslacht terwijl hij een kudde schapen afslacht. Wanneer Ajax weer tot zinnen komt ziet hij dat hij de buitgemaakte vee heeft gedood. Hij voelt zich dermate vernederd en besluit zelfmoord te plegen.

Deze voorstelling werd gespeeld op een nogal ongewone speelvloer. Dit is meteen ook het meest opvallende element vind ik. Het was een soort van enorme golvende, houten vloer met in het midden een soort van torentje, die op en neer kon bewegen. Deze moest de tent van Ajax voorstellen. Ook was het opmerkelijk dat de acteurs in het pak gestoken waren. Volledig modern gekleed waren ze, wat mij persoonlijk stoorde. Ik vond het moeilijk om zo het verhaal op te pakken.

Ze hebben nepschapen gebruikt om de geslachte kudde na te bootsen, wat er overigens heel goed uit zag.

De scène die toch het meeste indruk op me heeft gemaakt is de scène waarin Ajax niet meer bij zinnen was en in zijn ‘tent’ de kudde afslachtte. In zijn moment van waanzin hakt hij erop los.Ik vond vooral de muziek goed gedaan, dat bracht spanning in het spel.

De personages die het meeste weerzin bij me opriepen was het koor. Ik vond ze nogal zwak en voegden naar mijn mening dus niets toe aan de voorstelling.
De belangrijkste personen in het stuk zijn Ajax, zijn broer, zijn echtgenote Tekmessa(en hun Zoontje), het Koor, Pallas Athena, Odysseus, Menelaos & Agamemnon . De onderlinge relaties waren als volgt; Pallas Athena was Odysseus, Menelaos & Agamemnon goedgezind, Ajax daarentegen verloor haar sympathie en werd door het lot getart.

Tekmessa heeft meelijden en steunt haar echtgenote in zijn moeilijke tijd, met haar heb ik mezelf een beetje geïdentificeerd, vanwege haar sympathie.
In het stuk waren nogal vele thema’s te ontdekken; wraak, liefde, haat, schaamte, vernedering en eer om maar een paar voorbeelden te noemen. Het stuk heeft deze thema’s goed weerlegd.

Ik vond het spel over het algemeen wel goed te noemen, al kon het soms te theatraal overkomen. Het decor was zeer opvallend. Ik vond het wel geinig om al die acteurs steeds bijna te zien struikelen. De kostuums zijn heel simpel gehouden, iedereen was over het algemeen westers gekleed. Dit was voor mij een beetje een storende factor.

Ik vond het moeilijk om het spel nog serieus te nemen.
De regisseur heeft de tragedie van Ajax in een modern westers jasje gestoken, dat is hem wel goed gelukt vind ik.
Hoewel ik het niet zo met tragedies heb vond ik het toch een goed stuk.